"Kansloos, ik vind dit echt slecht. Ik snap best dat je al kijkt naar volgend seizoen en dat je wat dingen wil veranderen. Maar om nu je trainer bij het tweede elftal eruit te gooien… Ga eerst met die man praten en ga een paar trainingen bekijken. Geef hem een maand de tijd."
"Ik vind dit een beetje een soort spierballengedrag. Zo van: ik ga nu even alles anders doen. Oké, het gaat niet goed met Jong Ajax, mijn zoon speelt er ook in, maar je kunt ook niet degraderen, hè. Ik snap dat je ergens moet beginnen, maar je kan nog even wachten. Weijs is een prima trainer van wat ik hoor, maar als je niet wint, houdt het blijkbaar een keer op."
"Er zijn nog best wat talenten die nu in Ajax 1 spelen."
"Ja, oké, maar toen zij meededen, won Jong Ajax ook niet hè. Het verbaast me dat die jongens het nu zo goed doen bij het eerste elftal. Dat zegt wel iets over het eerste elftal. Dat het erg makkelijk is om in te stappen. Het verschil is blijkbaar niet zo groot."
"Als je een kant op wil gaan, dan vind ik wel dat je soms beslissingen moet nemen. Met alle respect naar de trainer toe, want dat is heel moeilijk en niet leuk. Je komt aan en je eerste meeting is: we willen iets veranderen."
"Maar bij Jong Ajax spelen spelers met de leeftijd dat ze hun debuut voor Ajax 1 moeten maken. En het eerste van Ajax heeft winnaarsmentaliteit nodig, want daar win je titels mee. Dus het is een mix van dingen: we moeten echt omhoog kijken, in de hele club. Als je wil winnen, moet je winnaarsmentaliteit hebben. En als je verliest, zijn er consequenties. Dat geldt voor alle trainers, alle clubs en alle landen."
"Ik heb hem ook uitgelegd: het is niet de schuld van één iemand, het is een samenloop van omstandigheden waardoor iets niet functioneert. Ik vond het ook moeilijk, misschien oneerlijk, naar hem toe. Maar dat hoort er ook bij, ik vergelijk mezelf dan met waar ik heen wil. Dan zie ik dat tussen Ajax en PSV, het eerste en Jong, 44 punten verschil is. En dan denk ik: dat betekent dat er iets moet gebeuren. Ik moet iets veranderen en dan kijken hoe mensen ermee omgaan. Dus niet relaxen, maar op de tenen staan en laten zien dat je Ajax bent. Dat vind ik belangrijk."
"Nogmaals: het is zijn schuld niet, ik heb zelfs mijn excuses aan hem aangeboden, toen ik het moest communiceren. Het is niet leuk, maar dat is voetbal. Kom op, we zijn Ajax. Het is ook een signaal naar iedereen toe; Ajax is een topclub, als het misgaat, dan zijn er consequenties. Wat hij misschien niet verdiende, daar ben ik ook eerlijk in, maar het is een signaal: iedereen moet honderd procent geven."